Bayaning literal

Sa bawat unos, bawat bagyo, andyan sila;

Nakikinig, nagtatrabaho, nakamata;

Walang pinapatos kahit pa pandemya;

Makapagbigay lang ng kaalaman sa estudyante nila.

Gigising sa umaga at matutulog halos mag-umaga;

Araw-araw pumapasok sa eskwela;

Kahit Kalusugan ay hindi inaalala;

Sinasakripisyo kahit sariling pahinga.

Gaano man kalayo o kahirap ay kanilang tatahakin;

Kahit nakamamatay na sakit sila’y subukin;

Hindi nila yan aalalahanin;

Magampanan lang nila ang kanilang tungkulin.

                                      Oras sa pamilya, oras ng saya;

kaunting oras na dapat sa sarili ay nakalaan;

Lahat ay kaya nilang talikuran;

Upang estudyante'y lang nila ay may matutunan.

Hindi bilang sa daliri sa kamay o sa paa;

Ang bayaning sa bansa ay nakatalaga;

Pagkat libo-libo milyon-milyon sila;

Mga gurong tanging karunungan ang bala.

Sa kanila nagmula mga propesyunal;

Hinubog ng mga gurong may pagmamalasakit at pagmamahal;

Hinubog upang sa buhay ay maging praktikal;

Sila ang bayaning literal.

Ang mga gurong buong buhay ay handang isakripsyo;

Para sa mga estudyanteng hindi naman nila ka ano;

Sila'y maprinsipyo, handang ibigay buong serbisyo;

Pagkat nasa kanilang kamay ang kinabukasan ng ating mundo.